مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | فَكّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | فَكَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | فَكَكْتَ |
| هُوَ / هِيَ | فَكَّ |
| نَحْنُ | فَكَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فَكَكْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | فَكُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفُكُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفُكُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَفُكُّ |
| نَحْنُ | نَفُكُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفُكُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفُكُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفُكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفُكَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَفُكَّ |
| نَحْنُ | نَفُكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفُكُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفُكُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفُكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفُكَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَفُكَّ |
| نَحْنُ | نَفُكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفُكُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفُكُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | فُكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فُكُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | فَكَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | فَكَكْتِ |
| هُوَ / هِيَ | فَكَّتْ |
| نَحْنُ | فَكَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فَكَكْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | فَكَكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفُكُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفُكِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَفُكُّ |
| نَحْنُ | نَفُكُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْكُكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْكُكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفُكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفُكِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَفُكَّ |
| نَحْنُ | نَفُكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْكُكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْكُكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفُكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفُكِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَفُكَّ |
| نَحْنُ | نَفُكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْكُكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْكُكْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | فُكِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُفْكُكْنَ |