مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | فَقْد |
الْمَاضِي
| أَنَا | فَقَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | فَقَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | فَقَدَ |
| نَحْنُ | فَقَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فَقَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | فَقَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفْقِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْقِدُ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْقِدُ |
| نَحْنُ | نَفْقِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْقِدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْقِدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفْقِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْقِدَ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْقِدَ |
| نَحْنُ | نَفْقِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْقِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْقِدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفْقِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْقِدْ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْقِدْ |
| نَحْنُ | نَفْقِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْقِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْقِدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِفْقِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِفْقِدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | فَقَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | فَقَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | فَقَدَتْ |
| نَحْنُ | فَقَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فَقَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | فَقَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفْقِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْقِدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَفْقِدُ |
| نَحْنُ | نَفْقِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْقِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْقِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفْقِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْقِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفْقِدَ |
| نَحْنُ | نَفْقِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْقِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْقِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفْقِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْقِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفْقِدْ |
| نَحْنُ | نَفْقِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْقِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْقِدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِفْقِدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِفْقِدْنَ |