Conjugation of فطن
to understand, to be apprehend, to be aware of, to remember Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | فَطْن |
الْمَاضِي
| أَنَا | فَطَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | فَطَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | فَطَنَ |
| نَحْنُ | فَطَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فَطَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | فَطَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفْطُنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْطُنُ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْطُنُ |
| نَحْنُ | نَفْطُنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْطُنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْطُنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفْطُنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْطُنَ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْطُنَ |
| نَحْنُ | نَفْطُنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْطُنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْطُنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفْطُنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْطُنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْطُنْ |
| نَحْنُ | نَفْطُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْطُنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْطُنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُفْطُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُفْطُنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | فَطَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | فَطَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | فَطَنَتْ |
| نَحْنُ | فَطَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فَطَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | فَطَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفْطُنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْطُنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَفْطُنُ |
| نَحْنُ | نَفْطُنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْطُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْطُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفْطُنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْطُنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفْطُنَ |
| نَحْنُ | نَفْطُنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْطُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْطُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفْطُنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْطُنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفْطُنْ |
| نَحْنُ | نَفْطُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْطُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْطُنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُفْطُنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُفْطُنَّ |