Conjugation of فرد
to individualize, separate into units, make odd or unequal go another, isolate, seclude oneself Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | فُرُود |
الْمَاضِي
| أَنَا | فَرَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | فَرَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | فَرَدَ |
| نَحْنُ | فَرَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فَرَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | فَرَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفْرُدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْرُدُ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْرُدُ |
| نَحْنُ | نَفْرُدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْرُدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْرُدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفْرُدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْرُدَ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْرُدَ |
| نَحْنُ | نَفْرُدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْرُدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْرُدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفْرُدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْرُدْ |
| هُوَ / هِيَ | يَفْرُدْ |
| نَحْنُ | نَفْرُدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْرُدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْرُدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُفْرُدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُفْرُدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | فَرَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | فَرَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | فَرَدَتْ |
| نَحْنُ | فَرَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فَرَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | فَرَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفْرُدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْرُدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَفْرُدُ |
| نَحْنُ | نَفْرُدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْرُدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْرُدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفْرُدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْرُدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفْرُدَ |
| نَحْنُ | نَفْرُدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْرُدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْرُدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفْرُدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفْرُدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفْرُدْ |
| نَحْنُ | نَفْرُدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفْرُدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفْرُدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُفْرُدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُفْرُدْنَ |