Conjugation of غمر
to be abundant, to stand high Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | غَمْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | غَمَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَمَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | غَمَرَ |
| نَحْنُ | غَمَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَمَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | غَمَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَغْمُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْمُرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَغْمُرُ |
| نَحْنُ | نَغْمُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْمُرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْمُرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَغْمُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْمُرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَغْمُرَ |
| نَحْنُ | نَغْمُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْمُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْمُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَغْمُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْمُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَغْمُرْ |
| نَحْنُ | نَغْمُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْمُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْمُرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُغْمُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُغْمُرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | غَمَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَمَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | غَمَرَتْ |
| نَحْنُ | غَمَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَمَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | غَمَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَغْمُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْمُرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَغْمُرُ |
| نَحْنُ | نَغْمُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْمُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْمُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَغْمُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْمُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَغْمُرَ |
| نَحْنُ | نَغْمُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْمُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْمُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَغْمُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْمُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَغْمُرْ |
| نَحْنُ | نَغْمُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْمُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْمُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُغْمُرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُغْمُرْنَ |