Conjugation of غلا
ɣa.laːto transgress, to exceed, to overreach, to go too far, to exaggerate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | غُلُوّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | غَلَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَلَوْتَ |
| هُوَ / هِيَ | غَلَا |
| نَحْنُ | غَلَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَلَوْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | غَلَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَغْلُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْلُو |
| هُوَ / هِيَ | يَغْلُو |
| نَحْنُ | نَغْلُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَغْلُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْلُوَ |
| هُوَ / هِيَ | يَغْلُوَ |
| نَحْنُ | نَغْلُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْلُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَغْلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْلُ |
| هُوَ / هِيَ | يَغْلُ |
| نَحْنُ | نَغْلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْلُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُغْلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُغْلُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | غَلَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَلَوْتِ |
| هُوَ / هِيَ | غَلَتْ |
| نَحْنُ | غَلَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَلَوْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | غَلَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَغْلُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْلِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَغْلُو |
| نَحْنُ | نَغْلُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَغْلُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْلِي |
| هُوَ / هِيَ | تَغْلُوَ |
| نَحْنُ | نَغْلُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَغْلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْلِي |
| هُوَ / هِيَ | تَغْلُ |
| نَحْنُ | نَغْلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْلُونَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُغْلِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُغْلُونَ |