Conjugation of غفا
to doze off, to fall asleep Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | غَفْو |
الْمَاضِي
| أَنَا | غَفَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَفَوْتَ |
| هُوَ / هِيَ | غَفَا |
| نَحْنُ | غَفَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَفَوْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | غَفَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَغْفُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْفُو |
| هُوَ / هِيَ | يَغْفُو |
| نَحْنُ | نَغْفُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَغْفُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْفُوَ |
| هُوَ / هِيَ | يَغْفُوَ |
| نَحْنُ | نَغْفُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَغْفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَغْفُ |
| نَحْنُ | نَغْفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُغْفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُغْفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | غَفَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَفَوْتِ |
| هُوَ / هِيَ | غَفَتْ |
| نَحْنُ | غَفَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَفَوْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | غَفَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَغْفُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَغْفُو |
| نَحْنُ | نَغْفُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَغْفُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَغْفُوَ |
| نَحْنُ | نَغْفُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَغْفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَغْفُ |
| نَحْنُ | نَغْفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْفُونَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُغْفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُغْفُونَ |