Conjugation of غطرس
to treat with a display of superiority Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | غَطْرَسَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | غَطْرَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَطْرَسْتَ |
| هُوَ / هِيَ | غَطْرَسَ |
| نَحْنُ | غَطْرَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَطْرَسْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | غَطْرَسُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُغَطْرِسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَطْرِسُ |
| هُوَ / هِيَ | يُغَطْرِسُ |
| نَحْنُ | نُغَطْرِسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَطْرِسُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَطْرِسُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُغَطْرِسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَطْرِسَ |
| هُوَ / هِيَ | يُغَطْرِسَ |
| نَحْنُ | نُغَطْرِسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَطْرِسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَطْرِسُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُغَطْرِسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَطْرِسْ |
| هُوَ / هِيَ | يُغَطْرِسْ |
| نَحْنُ | نُغَطْرِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَطْرِسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَطْرِسُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَطْرِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَطْرِسُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | غَطْرَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَطْرَسْتِ |
| هُوَ / هِيَ | غَطْرَسَتْ |
| نَحْنُ | غَطْرَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَطْرَسْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | غَطْرَسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُغَطْرِسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَطْرِسِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُغَطْرِسُ |
| نَحْنُ | نُغَطْرِسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَطْرِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَطْرِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُغَطْرِسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَطْرِسِي |
| هُوَ / هِيَ | تُغَطْرِسَ |
| نَحْنُ | نُغَطْرِسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَطْرِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَطْرِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُغَطْرِسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَطْرِسِي |
| هُوَ / هِيَ | تُغَطْرِسْ |
| نَحْنُ | نُغَطْرِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَطْرِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَطْرِسْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَطْرِسِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَطْرِسْنَ |