Conjugation of غرى
to glue (something) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَغْرِيَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | غَرَّيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَرَّيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | غَرَّى |
| نَحْنُ | غَرَّيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَرَّيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | غَرَّوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُغَرِّي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَرِّي |
| هُوَ / هِيَ | يُغَرِّي |
| نَحْنُ | نُغَرِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَرُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَرُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُغَرِّيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَرِّيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُغَرِّيَ |
| نَحْنُ | نُغَرِّيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَرُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَرُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُغَرِّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَرِّ |
| هُوَ / هِيَ | يُغَرِّ |
| نَحْنُ | نُغَرِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَرُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَرُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَرِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَرُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | غَرَّيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَرَّيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | غَرَّتْ |
| نَحْنُ | غَرَّيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَرَّيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | غَرَّيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُغَرِّي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَرِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُغَرِّي |
| نَحْنُ | نُغَرِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَرِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَرِّينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُغَرِّيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَرِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُغَرِّيَ |
| نَحْنُ | نُغَرِّيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَرِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَرِّينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُغَرِّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَرِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُغَرِّ |
| نَحْنُ | نُغَرِّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَرِّينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَرِّينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَرِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَرِّينَ |