Conjugation of غرا
to glue, to make adhere Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | غَرْو |
الْمَاضِي
| أَنَا | غَرَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَرَوْتَ |
| هُوَ / هِيَ | غَرَا |
| نَحْنُ | غَرَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَرَوْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | غَرَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَغْرُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْرُو |
| هُوَ / هِيَ | يَغْرُو |
| نَحْنُ | نَغْرُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَغْرُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْرُوَ |
| هُوَ / هِيَ | يَغْرُوَ |
| نَحْنُ | نَغْرُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَغْرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَغْرُ |
| نَحْنُ | نَغْرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُغْرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُغْرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | غَرَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَرَوْتِ |
| هُوَ / هِيَ | غَرَتْ |
| نَحْنُ | غَرَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَرَوْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | غَرَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَغْرُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَغْرُو |
| نَحْنُ | نَغْرُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَغْرُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَغْرُوَ |
| نَحْنُ | نَغْرُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَغْرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَغْرُ |
| نَحْنُ | نَغْرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْرُونَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُغْرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُغْرُونَ |