Conjugation of غاث
to help, to aid Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | غَوْث |
الْمَاضِي
| أَنَا | غُثْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غُثْتَ |
| هُوَ / هِيَ | غَاثَ |
| نَحْنُ | غُثْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غُثْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | غَاثُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَغُوثُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغُوثُ |
| هُوَ / هِيَ | يَغُوثُ |
| نَحْنُ | نَغُوثُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغُوثُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغُوثُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَغُوثَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغُوثَ |
| هُوَ / هِيَ | يَغُوثَ |
| نَحْنُ | نَغُوثَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغُوثُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَغُوثُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَغُثْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغُثْ |
| هُوَ / هِيَ | يَغُثْ |
| نَحْنُ | نَغُثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغُوثُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَغُوثُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | غُثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غُوثُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | غُثْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غُثْتِ |
| هُوَ / هِيَ | غَاثَتْ |
| نَحْنُ | غُثْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غُثْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | غُثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَغُوثُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغُوثِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَغُوثُ |
| نَحْنُ | نَغُوثُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغُثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغُثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَغُوثَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغُوثِي |
| هُوَ / هِيَ | تَغُوثَ |
| نَحْنُ | نَغُوثَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغُثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغُثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَغُثْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغُوثِي |
| هُوَ / هِيَ | تَغُثْ |
| نَحْنُ | نَغُثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغُثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغُثْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | غُوثِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غُثْنَ |