Conjugation of عني
to be taken prisoner (of a soldier, etc.) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | عَنَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَنِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَنِيتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَنِيَ |
| نَحْنُ | عَنِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَنِيتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعْنَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْنَى |
| هُوَ / هِيَ | يَعْنَى |
| نَحْنُ | نَعْنَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْنَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْنَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعْنَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْنَى |
| هُوَ / هِيَ | يَعْنَى |
| نَحْنُ | نَعْنَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْنَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْنَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعْنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْنَ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْنَ |
| نَحْنُ | نَعْنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْنَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْنَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِعْنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِعْنَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَنِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَنِيتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَنِيَتْ |
| نَحْنُ | عَنِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَنِيتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَنِينَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعْنَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْنَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَعْنَى |
| نَحْنُ | نَعْنَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْنَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْنَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعْنَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْنَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَعْنَى |
| نَحْنُ | نَعْنَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْنَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْنَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعْنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْنَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَعْنَ |
| نَحْنُ | نَعْنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْنَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْنَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِعْنَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِعْنَيْنَ |