Conjugation of عنتر
to be heroic, brave (like Antar) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | عَنْتَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَنْتَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَنْتَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَنْتَرَ |
| نَحْنُ | عَنْتَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَنْتَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَنْتَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعَنْتِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَنْتِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَنْتِرُ |
| نَحْنُ | نُعَنْتِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَنْتِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَنْتِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعَنْتِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَنْتِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَنْتِرَ |
| نَحْنُ | نُعَنْتِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَنْتِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَنْتِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعَنْتِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَنْتِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَنْتِرْ |
| نَحْنُ | نُعَنْتِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَنْتِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَنْتِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَنْتِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَنْتِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَنْتَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَنْتَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَنْتَرَتْ |
| نَحْنُ | عَنْتَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَنْتَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَنْتَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعَنْتِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَنْتِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُعَنْتِرُ |
| نَحْنُ | نُعَنْتِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَنْتِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَنْتِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعَنْتِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَنْتِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعَنْتِرَ |
| نَحْنُ | نُعَنْتِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَنْتِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَنْتِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعَنْتِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَنْتِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعَنْتِرْ |
| نَحْنُ | نُعَنْتِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَنْتِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَنْتِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَنْتِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَنْتِرْنَ |