Conjugation of عقر
to be infertile Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | عَقْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَقَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَقَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَقَرَ |
| نَحْنُ | عَقَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَقَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَقَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعْقِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْقِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْقِرُ |
| نَحْنُ | نَعْقِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْقِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْقِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعْقِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْقِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْقِرَ |
| نَحْنُ | نَعْقِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْقِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْقِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعْقِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْقِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْقِرْ |
| نَحْنُ | نَعْقِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْقِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْقِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِعْقِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِعْقِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَقَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَقَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَقَرَتْ |
| نَحْنُ | عَقَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَقَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَقَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعْقِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْقِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَعْقِرُ |
| نَحْنُ | نَعْقِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْقِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْقِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعْقِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْقِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعْقِرَ |
| نَحْنُ | نَعْقِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْقِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْقِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعْقِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْقِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعْقِرْ |
| نَحْنُ | نَعْقِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْقِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْقِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِعْقِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِعْقِرْنَ |