Conjugation of عفر
to cover with dust, to soot, to wallow in dust Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | عَفْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَفَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَفَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَفَرَ |
| نَحْنُ | عَفَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَفَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَفَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعْفِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْفِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْفِرُ |
| نَحْنُ | نَعْفِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْفِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْفِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعْفِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْفِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْفِرَ |
| نَحْنُ | نَعْفِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْفِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْفِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعْفِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْفِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْفِرْ |
| نَحْنُ | نَعْفِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْفِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْفِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِعْفِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِعْفِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَفَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَفَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَفَرَتْ |
| نَحْنُ | عَفَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَفَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَفَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعْفِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْفِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَعْفِرُ |
| نَحْنُ | نَعْفِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْفِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْفِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعْفِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْفِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعْفِرَ |
| نَحْنُ | نَعْفِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْفِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْفِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعْفِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْفِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعْفِرْ |
| نَحْنُ | نَعْفِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْفِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْفِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِعْفِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِعْفِرْنَ |