Conjugation of عطل
to damage, to destroy, to devastate, to ruin, to render inoperable Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | عَطَل |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَطِلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَطِلْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَطِلَ |
| نَحْنُ | عَطِلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَطِلْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَطِلُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعْطَلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْطَلُ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْطَلُ |
| نَحْنُ | نَعْطَلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْطَلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْطَلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعْطَلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْطَلَ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْطَلَ |
| نَحْنُ | نَعْطَلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْطَلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْطَلُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعْطَلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْطَلْ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْطَلْ |
| نَحْنُ | نَعْطَلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْطَلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْطَلُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِعْطَلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِعْطَلُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَطِلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَطِلْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَطِلَتْ |
| نَحْنُ | عَطِلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَطِلْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَطِلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعْطَلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْطَلِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَعْطَلُ |
| نَحْنُ | نَعْطَلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْطَلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْطَلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعْطَلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْطَلِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعْطَلَ |
| نَحْنُ | نَعْطَلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْطَلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْطَلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعْطَلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْطَلِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعْطَلْ |
| نَحْنُ | نَعْطَلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْطَلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْطَلْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِعْطَلِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِعْطَلْنَ |