Conjugation of عزر
to rebuke, to chide, to censure, to castigate, to berate, to reproach, to reprove, to reprimand, to reprehend, to give a tongue-lashing, to yap Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | عَزْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَزَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَزَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَزَرَ |
| نَحْنُ | عَزَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَزَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَزَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعْزِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْزِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْزِرُ |
| نَحْنُ | نَعْزِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْزِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْزِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعْزِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْزِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْزِرَ |
| نَحْنُ | نَعْزِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْزِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْزِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعْزِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْزِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْزِرْ |
| نَحْنُ | نَعْزِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْزِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْزِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِعْزِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِعْزِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَزَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَزَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَزَرَتْ |
| نَحْنُ | عَزَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَزَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَزَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعْزِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْزِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَعْزِرُ |
| نَحْنُ | نَعْزِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْزِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْزِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعْزِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْزِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعْزِرَ |
| نَحْنُ | نَعْزِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْزِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْزِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعْزِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْزِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعْزِرْ |
| نَحْنُ | نَعْزِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْزِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْزِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِعْزِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِعْزِرْنَ |