Conjugation of عدم
to lack, not to have Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | عُدْم |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَدِمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَدِمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَدِمَ |
| نَحْنُ | عَدِمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَدِمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَدِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعْدَمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْدَمُ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْدَمُ |
| نَحْنُ | نَعْدَمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْدَمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْدَمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعْدَمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْدَمَ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْدَمَ |
| نَحْنُ | نَعْدَمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْدَمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْدَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعْدَمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْدَمْ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْدَمْ |
| نَحْنُ | نَعْدَمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْدَمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْدَمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِعْدَمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِعْدَمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَدِمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَدِمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَدِمَتْ |
| نَحْنُ | عَدِمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَدِمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَدِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعْدَمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْدَمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَعْدَمُ |
| نَحْنُ | نَعْدَمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْدَمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْدَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعْدَمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْدَمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعْدَمَ |
| نَحْنُ | نَعْدَمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْدَمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْدَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعْدَمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْدَمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعْدَمْ |
| نَحْنُ | نَعْدَمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْدَمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْدَمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِعْدَمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِعْدَمْنَ |