Conjugation of عتر
to slaughter for offering, to sacrifice (a عَتِيرَة (ʕatīra)) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | عَتْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَتَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَتَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَتَرَ |
| نَحْنُ | عَتَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَتَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَتَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعْتِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْتِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْتِرُ |
| نَحْنُ | نَعْتِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْتِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْتِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعْتِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْتِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْتِرَ |
| نَحْنُ | نَعْتِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْتِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْتِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعْتِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْتِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْتِرْ |
| نَحْنُ | نَعْتِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْتِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْتِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِعْتِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِعْتِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَتَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَتَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَتَرَتْ |
| نَحْنُ | عَتَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَتَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَتَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعْتِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْتِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَعْتِرُ |
| نَحْنُ | نَعْتِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْتِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْتِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعْتِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْتِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعْتِرَ |
| نَحْنُ | نَعْتِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْتِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْتِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعْتِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْتِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعْتِرْ |
| نَحْنُ | نَعْتِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْتِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْتِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِعْتِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِعْتِرْنَ |