Conjugation of عبر
to make cross, to cause to pass over, to convey across Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | عَبْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَبَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَبَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَبَرَ |
| نَحْنُ | عَبَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَبَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَبَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعْبُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْبُرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْبُرُ |
| نَحْنُ | نَعْبُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْبُرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْبُرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعْبُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْبُرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْبُرَ |
| نَحْنُ | نَعْبُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْبُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْبُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعْبُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْبُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَعْبُرْ |
| نَحْنُ | نَعْبُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْبُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْبُرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُعْبُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُعْبُرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَبَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَبَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَبَرَتْ |
| نَحْنُ | عَبَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَبَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَبَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعْبُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْبُرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَعْبُرُ |
| نَحْنُ | نَعْبُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْبُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْبُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعْبُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْبُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعْبُرَ |
| نَحْنُ | نَعْبُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْبُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْبُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعْبُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعْبُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعْبُرْ |
| نَحْنُ | نَعْبُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعْبُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعْبُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُعْبُرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُعْبُرْنَ |