مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُعَافَاة |
الْمَاضِي
| أَنَا | عَافَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَافَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | عَافَى |
| نَحْنُ | عَافَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَافَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | عَافَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعَافِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَافِي |
| هُوَ / هِيَ | يُعَافِي |
| نَحْنُ | نُعَافِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَافُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَافُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعَافِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَافِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَافِيَ |
| نَحْنُ | نُعَافِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَافُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَافُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعَافِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَافِ |
| هُوَ / هِيَ | يُعَافِ |
| نَحْنُ | نُعَافِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَافُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَافُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَافِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَافُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | عَافَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَافَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | عَافَتْ |
| نَحْنُ | عَافَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَافَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | عَافَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُعَافِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَافِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُعَافِي |
| نَحْنُ | نُعَافِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَافِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَافِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُعَافِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَافِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعَافِيَ |
| نَحْنُ | نُعَافِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَافِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَافِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُعَافِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُعَافِي |
| هُوَ / هِيَ | تُعَافِ |
| نَحْنُ | نُعَافِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُعَافِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُعَافِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عَافِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عَافِينَ |