Conjugation of ظهر
ðˤa.ha.rato be perceptible, to become perceptible, to be obvious, to become obvious Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | ظُهُور |
الْمَاضِي
| أَنَا | ظَهَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ظَهَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | ظَهَرَ |
| نَحْنُ | ظَهَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ظَهَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | ظَهَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَظْهَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَظْهَرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَظْهَرُ |
| نَحْنُ | نَظْهَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَظْهَرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَظْهَرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَظْهَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَظْهَرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَظْهَرَ |
| نَحْنُ | نَظْهَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَظْهَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَظْهَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَظْهَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَظْهَرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَظْهَرْ |
| نَحْنُ | نَظْهَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَظْهَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَظْهَرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِظْهَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِظْهَرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | ظَهَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ظَهَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | ظَهَرَتْ |
| نَحْنُ | ظَهَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ظَهَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | ظَهَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَظْهَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَظْهَرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَظْهَرُ |
| نَحْنُ | نَظْهَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَظْهَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَظْهَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَظْهَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَظْهَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَظْهَرَ |
| نَحْنُ | نَظْهَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَظْهَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَظْهَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَظْهَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَظْهَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَظْهَرْ |
| نَحْنُ | نَظْهَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَظْهَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَظْهَرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِظْهَرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِظْهَرْنَ |