Conjugation of ظن
ðˤan.nato consider true, to believe (to consider likely) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | ظَنّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | ظَنَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ظَنَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | ظَنَّ |
| نَحْنُ | ظَنَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ظَنَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | ظَنُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَظُنُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَظُنُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَظُنُّ |
| نَحْنُ | نَظُنُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَظُنُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَظُنُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَظُنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَظُنَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَظُنَّ |
| نَحْنُ | نَظُنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَظُنُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَظُنُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَظُنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَظُنَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَظُنَّ |
| نَحْنُ | نَظُنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَظُنُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَظُنُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | ظُنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ظُنُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | ظَنَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ظَنَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | ظَنَّتْ |
| نَحْنُ | ظَنَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ظَنَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | ظَنَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَظُنُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَظُنِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَظُنُّ |
| نَحْنُ | نَظُنُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَظْنُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَظْنُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَظُنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَظُنِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَظُنَّ |
| نَحْنُ | نَظُنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَظْنُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَظْنُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَظُنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَظُنِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَظُنَّ |
| نَحْنُ | نَظُنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَظْنُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَظْنُنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | ظُنِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُظْنُنَّ |