Conjugation of ظل
to keep doing, to do constantly, to persist in, to remain Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | ظَلّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | ظَلِلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ظَلِلْتَ |
| هُوَ / هِيَ | ظَلَّ |
| نَحْنُ | ظَلِلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ظَلِلْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | ظَلُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَظَلُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَظَلُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَظَلُّ |
| نَحْنُ | نَظَلُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَظَلُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَظَلُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَظَلَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَظَلَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَظَلَّ |
| نَحْنُ | نَظَلَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَظَلُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَظَلُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَظَلَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَظَلَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَظَلَّ |
| نَحْنُ | نَظَلَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَظَلُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَظَلُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | ظَلَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ظَلُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | ظَلِلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ظَلِلْتِ |
| هُوَ / هِيَ | ظَلَّتْ |
| نَحْنُ | ظَلِلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ظَلِلْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | ظَلِلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَظَلُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَظَلِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَظَلُّ |
| نَحْنُ | نَظَلُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَظْلَلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَظْلَلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَظَلَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَظَلِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَظَلَّ |
| نَحْنُ | نَظَلَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَظْلَلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَظْلَلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَظَلَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَظَلِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَظَلَّ |
| نَحْنُ | نَظَلَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَظْلَلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَظْلَلْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | ظَلِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِظْلَلْنَ |