Conjugation of طوى
tˤa.waːto intend, to be destined to, to be committed towards Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | طَيّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | طَوَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَوَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | طَوَى |
| نَحْنُ | طَوَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَوَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | طَوَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَطْوِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْوِي |
| هُوَ / هِيَ | يَطْوِي |
| نَحْنُ | نَطْوِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْوُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْوُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَطْوِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْوِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَطْوِيَ |
| نَحْنُ | نَطْوِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْوُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْوُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَطْوِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْوِ |
| هُوَ / هِيَ | يَطْوِ |
| نَحْنُ | نَطْوِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْوُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْوُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِطْوِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِطْوُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | طَوَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَوَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | طَوَتْ |
| نَحْنُ | طَوَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَوَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | طَوَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَطْوِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْوِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَطْوِي |
| نَحْنُ | نَطْوِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْوِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْوِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَطْوِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْوِي |
| هُوَ / هِيَ | تَطْوِيَ |
| نَحْنُ | نَطْوِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْوِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْوِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَطْوِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطْوِي |
| هُوَ / هِيَ | تَطْوِ |
| نَحْنُ | نَطْوِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْوِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْوِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِطْوِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِطْوِينَ |