Conjugation of طوع
to entice, to tempt, to make covet Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَطْوِيع |
الْمَاضِي
| أَنَا | طَوَّعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَوَّعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | طَوَّعَ |
| نَحْنُ | طَوَّعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَوَّعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | طَوَّعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُطَوِّعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطَوِّعُ |
| هُوَ / هِيَ | يُطَوِّعُ |
| نَحْنُ | نُطَوِّعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطَوِّعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُطَوِّعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُطَوِّعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطَوِّعَ |
| هُوَ / هِيَ | يُطَوِّعَ |
| نَحْنُ | نُطَوِّعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطَوِّعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُطَوِّعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُطَوِّعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطَوِّعْ |
| هُوَ / هِيَ | يُطَوِّعْ |
| نَحْنُ | نُطَوِّعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطَوِّعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُطَوِّعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَوِّعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَوِّعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | طَوَّعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَوَّعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | طَوَّعَتْ |
| نَحْنُ | طَوَّعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَوَّعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | طَوَّعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُطَوِّعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطَوِّعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُطَوِّعُ |
| نَحْنُ | نُطَوِّعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطَوِّعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُطَوِّعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُطَوِّعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطَوِّعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُطَوِّعَ |
| نَحْنُ | نُطَوِّعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطَوِّعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُطَوِّعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُطَوِّعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطَوِّعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُطَوِّعْ |
| نَحْنُ | نُطَوِّعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطَوِّعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُطَوِّعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَوِّعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَوِّعْنَ |