Conjugation of طقطق
tˤaq.tˤa.qato crack, to burst, to shatter, to rattle, to clack Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | طَقْطَقَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | طَقْطَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَقْطَقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | طَقْطَقَ |
| نَحْنُ | طَقْطَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَقْطَقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | طَقْطَقُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُطَقْطِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطَقْطِقُ |
| هُوَ / هِيَ | يُطَقْطِقُ |
| نَحْنُ | نُطَقْطِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطَقْطِقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُطَقْطِقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُطَقْطِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطَقْطِقَ |
| هُوَ / هِيَ | يُطَقْطِقَ |
| نَحْنُ | نُطَقْطِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطَقْطِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُطَقْطِقُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُطَقْطِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطَقْطِقْ |
| هُوَ / هِيَ | يُطَقْطِقْ |
| نَحْنُ | نُطَقْطِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطَقْطِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُطَقْطِقُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَقْطِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَقْطِقُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | طَقْطَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَقْطَقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | طَقْطَقَتْ |
| نَحْنُ | طَقْطَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَقْطَقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | طَقْطَقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُطَقْطِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطَقْطِقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُطَقْطِقُ |
| نَحْنُ | نُطَقْطِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطَقْطِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُطَقْطِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُطَقْطِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطَقْطِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تُطَقْطِقَ |
| نَحْنُ | نُطَقْطِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطَقْطِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُطَقْطِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُطَقْطِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطَقْطِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تُطَقْطِقْ |
| نَحْنُ | نُطَقْطِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطَقْطِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُطَقْطِقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَقْطِقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَقْطِقْنَ |