مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | طَبّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | طَبَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَبَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | طَبَّ |
| نَحْنُ | طَبَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَبَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | طَبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَطُبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطُبُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَطُبُّ |
| نَحْنُ | نَطُبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطُبُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطُبُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَطُبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطُبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَطُبَّ |
| نَحْنُ | نَطُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطُبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَطُبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَطُبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطُبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَطُبَّ |
| نَحْنُ | نَطُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطُبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَطُبُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | طُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طُبُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | طَبَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَبَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | طَبَّتْ |
| نَحْنُ | طَبَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَبَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | طَبَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَطُبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطُبِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَطُبُّ |
| نَحْنُ | نَطُبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْبُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْبُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَطُبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطُبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَطُبَّ |
| نَحْنُ | نَطُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْبُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْبُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَطُبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَطُبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَطُبَّ |
| نَحْنُ | نَطُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَطْبُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَطْبُبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | طُبِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُطْبُبْنَ |