Conjugation of طابق
tˤaː.baqto be commensurate to, to be congruent with, to agree with in outer properties Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُطَابَقَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | طَابَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَابَقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | طَابَقَ |
| نَحْنُ | طَابَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَابَقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | طَابَقُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُطَابِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطَابِقُ |
| هُوَ / هِيَ | يُطَابِقُ |
| نَحْنُ | نُطَابِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطَابِقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُطَابِقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُطَابِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطَابِقَ |
| هُوَ / هِيَ | يُطَابِقَ |
| نَحْنُ | نُطَابِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطَابِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُطَابِقُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُطَابِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطَابِقْ |
| هُوَ / هِيَ | يُطَابِقْ |
| نَحْنُ | نُطَابِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطَابِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُطَابِقُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَابِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَابِقُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | طَابَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَابَقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | طَابَقَتْ |
| نَحْنُ | طَابَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَابَقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | طَابَقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُطَابِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطَابِقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُطَابِقُ |
| نَحْنُ | نُطَابِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطَابِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُطَابِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُطَابِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطَابِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تُطَابِقَ |
| نَحْنُ | نُطَابِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطَابِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُطَابِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُطَابِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُطَابِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تُطَابِقْ |
| نَحْنُ | نُطَابِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُطَابِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُطَابِقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | طَابِقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | طَابِقْنَ |