Conjugation of ضم
to gather, hoard, join, bring near Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | ضَمّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | ضَمَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ضَمَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | ضَمَّ |
| نَحْنُ | ضَمَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ضَمَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | ضَمُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَضُمُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضُمُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَضُمُّ |
| نَحْنُ | نَضُمُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضُمُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضُمُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَضُمَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضُمَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَضُمَّ |
| نَحْنُ | نَضُمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضُمُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَضُمُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَضُمَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضُمَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَضُمَّ |
| نَحْنُ | نَضُمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضُمُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَضُمُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | ضُمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ضُمُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | ضَمَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ضَمَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | ضَمَّتْ |
| نَحْنُ | ضَمَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ضَمَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | ضَمَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَضُمُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضُمِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَضُمُّ |
| نَحْنُ | نَضُمُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْمُمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْمُمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَضُمَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضُمِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَضُمَّ |
| نَحْنُ | نَضُمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْمُمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْمُمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَضُمَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضُمِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَضُمَّ |
| نَحْنُ | نَضُمَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْمُمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْمُمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | ضُمِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُضْمُمْنَ |