مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | ضِيَافَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | ضِفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ضِفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | ضَافَ |
| نَحْنُ | ضِفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ضِفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | ضَافُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَضِيفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضِيفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَضِيفُ |
| نَحْنُ | نَضِيفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضِيفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضِيفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَضِيفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضِيفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَضِيفَ |
| نَحْنُ | نَضِيفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضِيفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَضِيفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَضِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَضِفْ |
| نَحْنُ | نَضِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضِيفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَضِيفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | ضِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ضِيفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | ضِفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ضِفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | ضَافَتْ |
| نَحْنُ | ضِفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ضِفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | ضِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَضِيفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضِيفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَضِيفُ |
| نَحْنُ | نَضِيفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَضِيفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضِيفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَضِيفَ |
| نَحْنُ | نَضِيفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَضِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضِيفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَضِفْ |
| نَحْنُ | نَضِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | ضِيفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ضِفْنَ |