Conjugation of ضادد
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُضَادَدَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | ضَادَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ضَادَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | ضَادَدَ |
| نَحْنُ | ضَادَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ضَادَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | ضَادَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُضَادِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضَادِدُ |
| هُوَ / هِيَ | يُضَادِدُ |
| نَحْنُ | نُضَادِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضَادِدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضَادِدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُضَادِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضَادِدَ |
| هُوَ / هِيَ | يُضَادِدَ |
| نَحْنُ | نُضَادِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضَادِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُضَادِدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُضَادِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضَادِدْ |
| هُوَ / هِيَ | يُضَادِدْ |
| نَحْنُ | نُضَادِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضَادِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُضَادِدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | ضَادِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ضَادِدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | ضَادَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ضَادَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | ضَادَدَتْ |
| نَحْنُ | ضَادَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ضَادَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | ضَادَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُضَادِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضَادِدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُضَادِدُ |
| نَحْنُ | نُضَادِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضَادِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضَادِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُضَادِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضَادِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُضَادِدَ |
| نَحْنُ | نُضَادِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضَادِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضَادِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُضَادِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضَادِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُضَادِدْ |
| نَحْنُ | نُضَادِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضَادِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضَادِدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | ضَادِدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ضَادِدْنَ |