Conjugation of صهين
to Zionize, accuse of Zionism Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | صَهْيَنَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | صَهْيَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَهْيَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | صَهْيَنَ |
| نَحْنُ | صَهْيَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَهْيَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَهْيَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُصَهْيِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَهْيِنُ |
| هُوَ / هِيَ | يُصَهْيِنُ |
| نَحْنُ | نُصَهْيِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَهْيِنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَهْيِنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُصَهْيِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَهْيِنَ |
| هُوَ / هِيَ | يُصَهْيِنَ |
| نَحْنُ | نُصَهْيِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَهْيِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَهْيِنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُصَهْيِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَهْيِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُصَهْيِنْ |
| نَحْنُ | نُصَهْيِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَهْيِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَهْيِنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَهْيِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَهْيِنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صَهْيَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَهْيَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | صَهْيَنَتْ |
| نَحْنُ | صَهْيَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَهْيَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صَهْيَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُصَهْيِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَهْيِنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُصَهْيِنُ |
| نَحْنُ | نُصَهْيِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَهْيِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَهْيِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُصَهْيِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَهْيِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُصَهْيِنَ |
| نَحْنُ | نُصَهْيِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَهْيِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَهْيِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُصَهْيِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصَهْيِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُصَهْيِنْ |
| نَحْنُ | نُصَهْيِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصَهْيِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصَهْيِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَهْيِنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَهْيِنَّ |