Conjugation of صلح
to suit, respond, answer the purpose, be adequate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | صَلَاح |
الْمَاضِي
| أَنَا | صَلَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَلَحْتَ |
| هُوَ / هِيَ | صَلَحَ |
| نَحْنُ | صَلَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَلَحْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَلَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْلُحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْلُحُ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْلُحُ |
| نَحْنُ | نَصْلُحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْلُحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْلُحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْلُحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْلُحَ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْلُحَ |
| نَحْنُ | نَصْلُحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْلُحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْلُحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْلُحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْلُحْ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْلُحْ |
| نَحْنُ | نَصْلُحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْلُحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْلُحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُصْلُحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُصْلُحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صَلَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَلَحْتِ |
| هُوَ / هِيَ | صَلَحَتْ |
| نَحْنُ | صَلَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَلَحْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صَلَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْلُحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْلُحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصْلُحُ |
| نَحْنُ | نَصْلُحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْلُحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْلُحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْلُحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْلُحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْلُحَ |
| نَحْنُ | نَصْلُحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْلُحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْلُحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْلُحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْلُحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْلُحْ |
| نَحْنُ | نَصْلُحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْلُحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْلُحْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُصْلُحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُصْلُحْنَ |