Conjugation of صرم
sˤa.ra.mato part with, to leave, to abandon, to break off Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | صَرْم |
الْمَاضِي
| أَنَا | صَرَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَرَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | صَرَمَ |
| نَحْنُ | صَرَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَرَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَرَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْرِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْرِمُ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْرِمُ |
| نَحْنُ | نَصْرِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْرِمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْرِمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْرِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْرِمَ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْرِمَ |
| نَحْنُ | نَصْرِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْرِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْرِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْرِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْرِمْ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْرِمْ |
| نَحْنُ | نَصْرِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْرِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْرِمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْرِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْرِمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صَرَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَرَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | صَرَمَتْ |
| نَحْنُ | صَرَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَرَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صَرَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْرِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْرِمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصْرِمُ |
| نَحْنُ | نَصْرِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْرِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْرِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْرِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْرِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْرِمَ |
| نَحْنُ | نَصْرِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْرِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْرِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْرِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْرِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْرِمْ |
| نَحْنُ | نَصْرِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْرِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْرِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْرِمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْرِمْنَ |