مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | صَتّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | صَتَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَتَتَّ |
| هُوَ / هِيَ | صَتَّ |
| نَحْنُ | صَتَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَتَتُّمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَتُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصُتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصُتُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَصُتُّ |
| نَحْنُ | نَصُتُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصُتُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصُتُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصُتَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصُتَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَصُتَّ |
| نَحْنُ | نَصُتَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصُتُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصُتُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصُتَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصُتَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَصُتَّ |
| نَحْنُ | نَصُتَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصُتُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصُتُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | صُتَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صُتُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صَتَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَتَتِّ |
| هُوَ / هِيَ | صَتَّتْ |
| نَحْنُ | صَتَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَتَتُّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صَتَتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصُتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصُتِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصُتُّ |
| نَحْنُ | نَصُتُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْتُتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْتُتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصُتَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصُتِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَصُتَّ |
| نَحْنُ | نَصُتَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْتُتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْتُتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصُتَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصُتِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَصُتَّ |
| نَحْنُ | نَصُتَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْتُتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْتُتْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | صُتِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُصْتُتْنَ |