Conjugation of صبر
sˤa.ba.rato ask to be patient, to admonish to be patient Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | صَبْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | صَبَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَبَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | صَبَرَ |
| نَحْنُ | صَبَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَبَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَبَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْبِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْبِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْبِرُ |
| نَحْنُ | نَصْبِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْبِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْبِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْبِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْبِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْبِرَ |
| نَحْنُ | نَصْبِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْبِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْبِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْبِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْبِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَصْبِرْ |
| نَحْنُ | نَصْبِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْبِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْبِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْبِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْبِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صَبَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَبَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | صَبَرَتْ |
| نَحْنُ | صَبَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَبَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صَبَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصْبِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْبِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصْبِرُ |
| نَحْنُ | نَصْبِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْبِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْبِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصْبِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْبِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْبِرَ |
| نَحْنُ | نَصْبِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْبِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْبِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصْبِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصْبِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصْبِرْ |
| نَحْنُ | نَصْبِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْبِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْبِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِصْبِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِصْبِرْنَ |