Conjugation of صب
to be affected by desire, to love heavily and suddenly Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | صَبّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | صَبَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَبَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | صَبَّ |
| نَحْنُ | صَبَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَبَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصُبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصُبُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَصُبُّ |
| نَحْنُ | نَصُبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصُبُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصُبُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصُبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصُبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَصُبَّ |
| نَحْنُ | نَصُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصُبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصُبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصُبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصُبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَصُبَّ |
| نَحْنُ | نَصُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصُبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصُبُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | صُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صُبُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صَبَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صَبَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | صَبَّتْ |
| نَحْنُ | صَبَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صَبَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صَبَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصُبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصُبِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصُبُّ |
| نَحْنُ | نَصُبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْبُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْبُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصُبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصُبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَصُبَّ |
| نَحْنُ | نَصُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْبُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْبُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصُبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصُبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَصُبَّ |
| نَحْنُ | نَصُبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصْبُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصْبُبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | صُبِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُصْبُبْنَ |