Conjugation of صاف
sˤaː.faمُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | صَيْف |
الْمَاضِي
| أَنَا | صِفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صِفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | صَافَ |
| نَحْنُ | صِفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صِفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | صَافُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصِيفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصِيفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَصِيفُ |
| نَحْنُ | نَصِيفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصِيفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصِيفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصِيفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصِيفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَصِيفَ |
| نَحْنُ | نَصِيفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصِيفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصِيفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَصِفْ |
| نَحْنُ | نَصِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصِيفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصِيفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | صِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صِيفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | صِفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | صِفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | صَافَتْ |
| نَحْنُ | صِفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صِفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | صِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصِيفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصِيفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصِيفُ |
| نَحْنُ | نَصِيفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصِيفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصِيفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصِيفَ |
| نَحْنُ | نَصِيفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصِيفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصِفْ |
| نَحْنُ | نَصِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | صِيفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صِفْنَ |