مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَشْوِيب |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَوَّبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَوَّبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَوَّبَ |
| نَحْنُ | شَوَّبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَوَّبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَوَّبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُشَوِّبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَوِّبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُشَوِّبُ |
| نَحْنُ | نُشَوِّبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَوِّبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَوِّبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُشَوِّبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَوِّبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُشَوِّبَ |
| نَحْنُ | نُشَوِّبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَوِّبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَوِّبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُشَوِّبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَوِّبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُشَوِّبْ |
| نَحْنُ | نُشَوِّبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَوِّبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَوِّبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَوِّبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَوِّبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَوَّبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَوَّبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَوَّبَتْ |
| نَحْنُ | شَوَّبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَوَّبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَوَّبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُشَوِّبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَوِّبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُشَوِّبُ |
| نَحْنُ | نُشَوِّبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَوِّبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَوِّبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُشَوِّبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَوِّبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُشَوِّبَ |
| نَحْنُ | نُشَوِّبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَوِّبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَوِّبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُشَوِّبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَوِّبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُشَوِّبْ |
| نَحْنُ | نُشَوِّبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَوِّبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَوِّبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَوِّبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَوِّبْنَ |