Conjugation of شهد
to testify, to bear witness, to give testimony, to give evidence Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | شُهُود |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَهِدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَهِدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَهِدَ |
| نَحْنُ | شَهِدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَهِدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَهِدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْهَدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْهَدُ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْهَدُ |
| نَحْنُ | نَشْهَدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْهَدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْهَدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْهَدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْهَدَ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْهَدَ |
| نَحْنُ | نَشْهَدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْهَدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْهَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْهَدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْهَدْ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْهَدْ |
| نَحْنُ | نَشْهَدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْهَدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْهَدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْهَدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْهَدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَهِدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَهِدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَهِدَتْ |
| نَحْنُ | شَهِدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَهِدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَهِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْهَدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْهَدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشْهَدُ |
| نَحْنُ | نَشْهَدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْهَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْهَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْهَدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْهَدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْهَدَ |
| نَحْنُ | نَشْهَدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْهَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْهَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْهَدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْهَدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْهَدْ |
| نَحْنُ | نَشْهَدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْهَدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْهَدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْهَدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْهَدْنَ |