Conjugation of شغف
to infatuate, to enamor, to fill with ardent passion Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | شَغْف |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَغَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَغَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَغَفَ |
| نَحْنُ | شَغَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَغَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَغَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْغَفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْغَفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْغَفُ |
| نَحْنُ | نَشْغَفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْغَفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْغَفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْغَفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْغَفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْغَفَ |
| نَحْنُ | نَشْغَفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْغَفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْغَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْغَفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْغَفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْغَفْ |
| نَحْنُ | نَشْغَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْغَفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْغَفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْغَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْغَفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَغَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَغَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَغَفَتْ |
| نَحْنُ | شَغَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَغَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَغَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْغَفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْغَفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشْغَفُ |
| نَحْنُ | نَشْغَفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْغَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْغَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْغَفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْغَفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْغَفَ |
| نَحْنُ | نَشْغَفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْغَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْغَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْغَفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْغَفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْغَفْ |
| نَحْنُ | نَشْغَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْغَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْغَفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْغَفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْغَفْنَ |