Conjugation of شع
to scatter, to diffuse, to spread Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | شَعّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَعَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَعَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَعَّ |
| نَحْنُ | شَعَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَعَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَعُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشِعُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشِعُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَشِعُّ |
| نَحْنُ | نَشِعُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشِعُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشِعُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشِعَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشِعَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَشِعَّ |
| نَحْنُ | نَشِعَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشِعُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشِعُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشِعَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشِعَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَشِعَّ |
| نَحْنُ | نَشِعَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشِعُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشِعُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شِعَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شِعُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَعَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَعَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَعَّتْ |
| نَحْنُ | شَعَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَعَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَعَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشِعُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشِعِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشِعُّ |
| نَحْنُ | نَشِعُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْعِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْعِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشِعَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشِعِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَشِعَّ |
| نَحْنُ | نَشِعَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْعِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْعِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشِعَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشِعِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَشِعَّ |
| نَحْنُ | نَشِعَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْعِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْعِعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شِعِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْعِعْنَ |