Conjugation of شرع
to prescribe a road to walk upon or a law to follow, to lead, to give laws Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | شَرْع |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَرَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَرَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَرَعَ |
| نَحْنُ | شَرَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَرَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَرَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْرَعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْرَعُ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْرَعُ |
| نَحْنُ | نَشْرَعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْرَعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْرَعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْرَعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْرَعَ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْرَعَ |
| نَحْنُ | نَشْرَعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْرَعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْرَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْرَعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْرَعْ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْرَعْ |
| نَحْنُ | نَشْرَعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْرَعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْرَعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْرَعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْرَعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَرَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَرَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَرَعَتْ |
| نَحْنُ | شَرَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَرَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَرَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْرَعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْرَعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشْرَعُ |
| نَحْنُ | نَشْرَعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْرَعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْرَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْرَعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْرَعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْرَعَ |
| نَحْنُ | نَشْرَعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْرَعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْرَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْرَعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْرَعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْرَعْ |
| نَحْنُ | نَشْرَعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْرَعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْرَعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْرَعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْرَعْنَ |