Conjugation of شرس
to be assiduous or continuous in depasturing Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | شَرَس |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَرِسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَرِسْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَرِسَ |
| نَحْنُ | شَرِسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَرِسْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَرِسُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْرَسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْرَسُ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْرَسُ |
| نَحْنُ | نَشْرَسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْرَسُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْرَسُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْرَسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْرَسَ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْرَسَ |
| نَحْنُ | نَشْرَسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْرَسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْرَسُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْرَسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْرَسْ |
| هُوَ / هِيَ | يَشْرَسْ |
| نَحْنُ | نَشْرَسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْرَسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْرَسُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْرَسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْرَسُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَرِسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَرِسْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَرِسَتْ |
| نَحْنُ | شَرِسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَرِسْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَرِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشْرَسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْرَسِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشْرَسُ |
| نَحْنُ | نَشْرَسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْرَسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْرَسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشْرَسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْرَسِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْرَسَ |
| نَحْنُ | نَشْرَسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْرَسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْرَسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشْرَسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشْرَسِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشْرَسْ |
| نَحْنُ | نَشْرَسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشْرَسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشْرَسْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِشْرَسِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِشْرَسْنَ |