مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | شَوْظ |
الْمَاضِي
| أَنَا | شُظْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شُظْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَاظَ |
| نَحْنُ | شُظْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شُظْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَاظُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشُوظُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُوظُ |
| هُوَ / هِيَ | يَشُوظُ |
| نَحْنُ | نَشُوظُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُوظُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُوظُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشُوظَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُوظَ |
| هُوَ / هِيَ | يَشُوظَ |
| نَحْنُ | نَشُوظَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُوظُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُوظُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشُظْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُظْ |
| هُوَ / هِيَ | يَشُظْ |
| نَحْنُ | نَشُظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُوظُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُوظُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شُظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شُوظُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شُظْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شُظْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَاظَتْ |
| نَحْنُ | شُظْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شُظْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شُظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشُوظُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُوظِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشُوظُ |
| نَحْنُ | نَشُوظُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشُوظَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُوظِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشُوظَ |
| نَحْنُ | نَشُوظَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشُظْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشُوظِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشُظْ |
| نَحْنُ | نَشُظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشُظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشُظْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شُوظِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شُظْنَ |