Conjugation of شاد
ʃaː.dato dispute (with), to argue (with), to altercate (with), to squabble (with) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | شَيْد |
الْمَاضِي
| أَنَا | شِدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شِدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَادَ |
| نَحْنُ | شِدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شِدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَادُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشِيدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشِيدُ |
| هُوَ / هِيَ | يَشِيدُ |
| نَحْنُ | نَشِيدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشِيدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشِيدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشِيدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشِيدَ |
| هُوَ / هِيَ | يَشِيدَ |
| نَحْنُ | نَشِيدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشِيدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشِيدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشِدْ |
| هُوَ / هِيَ | يَشِدْ |
| نَحْنُ | نَشِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشِيدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشِيدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شِيدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شِدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شِدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَادَتْ |
| نَحْنُ | شِدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شِدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشِيدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشِيدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشِيدُ |
| نَحْنُ | نَشِيدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشِيدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشِيدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشِيدَ |
| نَحْنُ | نَشِيدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشِيدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشِدْ |
| نَحْنُ | نَشِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشِدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شِيدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شِدْنَ |