Conjugation of شاجر
to argue noisily with Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُشَاجَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | شَاجَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَاجَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | شَاجَرَ |
| نَحْنُ | شَاجَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَاجَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | شَاجَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُشَاجِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَاجِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُشَاجِرُ |
| نَحْنُ | نُشَاجِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَاجِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَاجِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُشَاجِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَاجِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُشَاجِرَ |
| نَحْنُ | نُشَاجِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَاجِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَاجِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُشَاجِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَاجِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُشَاجِرْ |
| نَحْنُ | نُشَاجِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَاجِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَاجِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَاجِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَاجِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | شَاجَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَاجَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | شَاجَرَتْ |
| نَحْنُ | شَاجَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَاجَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | شَاجَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُشَاجِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَاجِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُشَاجِرُ |
| نَحْنُ | نُشَاجِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَاجِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَاجِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُشَاجِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَاجِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُشَاجِرَ |
| نَحْنُ | نُشَاجِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَاجِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَاجِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُشَاجِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُشَاجِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُشَاجِرْ |
| نَحْنُ | نُشَاجِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُشَاجِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُشَاجِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شَاجِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شَاجِرْنَ |