Conjugation of سيب
to set free, to liberate, to release (e.g., from prison) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَسْيِيب |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَيَّبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَيَّبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَيَّبَ |
| نَحْنُ | سَيَّبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَيَّبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَيَّبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَيِّبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَيِّبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَيِّبُ |
| نَحْنُ | نُسَيِّبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَيِّبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَيِّبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَيِّبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَيِّبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَيِّبَ |
| نَحْنُ | نُسَيِّبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَيِّبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَيِّبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَيِّبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَيِّبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُسَيِّبْ |
| نَحْنُ | نُسَيِّبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَيِّبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَيِّبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَيِّبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَيِّبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَيَّبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَيَّبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَيَّبَتْ |
| نَحْنُ | سَيَّبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَيَّبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَيَّبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسَيِّبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَيِّبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُسَيِّبُ |
| نَحْنُ | نُسَيِّبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَيِّبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَيِّبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسَيِّبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَيِّبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَيِّبَ |
| نَحْنُ | نُسَيِّبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَيِّبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَيِّبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسَيِّبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسَيِّبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسَيِّبْ |
| نَحْنُ | نُسَيِّبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسَيِّبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسَيِّبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَيِّبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَيِّبْنَ |