Conjugation of سوي
to equal Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | سِوًى |
الْمَاضِي
| أَنَا | سَوِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَوِيتَ |
| هُوَ / هِيَ | سَوِيَ |
| نَحْنُ | سَوِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَوِيتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | سَوُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْوَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْوَى |
| هُوَ / هِيَ | يَسْوَى |
| نَحْنُ | نَسْوَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْوَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْوَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْوَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْوَى |
| هُوَ / هِيَ | يَسْوَى |
| نَحْنُ | نَسْوَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْوَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْوَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْوَ |
| هُوَ / هِيَ | يَسْوَ |
| نَحْنُ | نَسْوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْوَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْوَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْوَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | سَوِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | سَوِيتِ |
| هُوَ / هِيَ | سَوِيَتْ |
| نَحْنُ | سَوِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | سَوِيتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | سَوِينَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَسْوَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْوَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَسْوَى |
| نَحْنُ | نَسْوَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْوَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْوَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَسْوَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْوَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَسْوَى |
| نَحْنُ | نَسْوَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْوَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْوَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَسْوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَسْوَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَسْوَ |
| نَحْنُ | نَسْوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَسْوَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَسْوَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِسْوَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِسْوَيْنَ |